Lekcja 341

13. Co to jest cud?

Listen to “LEKCJA 341 – Mog臋 atakowa膰 jedynie w艂asn膮 bezgrzeszno艣膰,鈥╝ tylko ona zapewnia mi bezpiecze艅stwo.” on Spreaker.

Cud jest korekcja台, naprawa台. On nie tworzy niczego, ani tez虈 naprawde台 niczego nie zmienia. Tylko patrzy na spustoszenie i przypomina umys艂owi, z虈e to, co on widzi, jest nieprawdziwe. Usuwa b艂a台d, ale nie pr贸buje wykraczac虂 poza postrzeganie, ani nie wykracza tez虈 poza funkcje台 przebaczenia. W ten spos贸b pozostaje w obre台bie ograniczen虂 czasowych. Jednak toruje on droge台 powrotu do wiecznos虂ci i przebudzenia mi艂os虂ci, albowiem strach musi znikna台c虂 pod wp艂ywem 艂agodnego lekarstwa, jakie on przynosi.

Cud mies虂ci w sobie dar 艂aski, poniewaz虈 jest on dany i odbierany jako jeden. I w ten spos贸b ilustruje prawo prawdy, kt贸rego ten s虂wiat nie przestrzega, poniewaz虈 zupe艂nie nie udaje mu sie台 zrozumiec虂, w jaki spos贸b to prawo dzia艂a. Cud przywraca (prawid艂owe) postrzeganie, kt贸re poprzednio by艂o odwr贸cone do g贸ry nogami i w ten spos贸b likwiduje dziwne zniekszta艂cenia, kt贸re poprzednio by艂y widoczne. Teraz postrzeganie jest juz虈 otwarte na prawde台. Teraz przebaczenie jest widziane jako uzasadnione.

Przebaczenie jest domem cud贸w. Oczy Chrystusa dostarczaja台 ich wszystkim, na kt贸rych spogla台daja台 z mi艂osierdziem i mi艂os虂cia台. Postrzeganie zostaje poprawione w Jego wzroku i to, co zamierza艂o przeklinac虂, przyby艂o by b艂ogos艂awic虂. Kaz虈da lilia przebaczenia oferuje temu s虂wiatu cichy cud mi艂os虂ci. I kaz虈da jest z艂oz虈ona przed S艂owem Boz虈ym na uniwersalnym o艂tarzu dla Stw贸rcy i stworzenia, w s虂wietle doskona艂ej czystos虂ci i mi艂os虂ci bez kon虂ca.

Cud na pocza台tku jest przyjmowany na wiare台, poniewaz虈 pros虂ba o cud zak艂ada pewna台 gotowos虂c虂 umys艂u do wyobraz虈enia sobie tego, czego nie moz虈e on zobaczyc虂 ani zrozumiec虂. Jednak wiara przynosi w kon虂cu s虂wiadectwa cudu, kt贸re pokazuja台, z虈e to, na czym sie台 opiera艂a, istnieje naprawde台. I w ten spos贸b cud uzasadni twa台 wiare台 w niego i pokaz虈e, z虈e opiera艂a sie台 ona na s虂wiecie bardziej prawdziwym niz虈 ten, kt贸ry widzia艂es虂 poprzednio; s虂wiecie odkupionym od tego, co mys虂la艂es虂, z虈e w nim by艂o.

Cuda spadaja台 jak krople uzdrawiaja台cego deszczu z Nieba, na suchy i zakurzony s虂wiat, gdzie wyg艂odzone i spragnione stworzenia przybywaja台 by umrzec虂. Teraz maja台 wode台. Teraz s虂wiat staje sie台 pe艂en zieleni. I wsze台dzie wyrastaja台 przejawy z虈ycia, by pokazac虂, z虈e to, co jest zrodzone, nie moz虈e umrzec虂, poniewaz虈 to, co ma z虈ycie, jest nies虂miertelne.

Lekcja 341.

Nie moge台 atakowac虂 w艂asnej bezgrzesznos虂ci聽ona zapewnia mi bezpieczen虂stwo.

Ojcze, tw贸j Syn jest s虂wie台ty. Jestem tym, do kt贸rego us虂miechasz sie台 z mi艂os虂cia台 i czu艂os虂cia台 tak wielka台, z虈e ca艂y wszechs虂wiat odwzajemnia Tw贸j us虂miech i wsp贸艂dzieli Twa台 S虂wie台tos虂c虂. Jak czys虂ci, jak bezpieczni i jak s虂wie台ci jestes虂my my, mieszkaja台cy w Twym Us虂miechu, z ca艂a台 Twoja台 Mi艂os虂cia台, jaka台 nas obdarzasz, z虈yja台c z Toba台 w jednos虂ci, w pe艂nym braterstwie i Ojcostwie; w bezgrzesznos虂ci tak doskona艂ej, z虈e Pan Bezgrzesznos虂ci wyobraz虈a sobie nas jako Swojego Syna, jako pewien rodzaj s虂wiata Mys虂li, kt贸ry Go dope艂nia.

Nie atakujmy zatem swojej bezgrzesznos虂ci, poniewaz虈 ona zawiera S艂owo Boz虈e do nas skierowane. I poprzez jego z虈yczliwe przemys虂lenie zostajemy zbawieni.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help