Lekcja 321

11. Czym jest Stworzenie?

Stworzenie jest sumą wszystkich Bożych Myśli, których liczba jest nieskończona i które wszędzie, gdzie są, nie mają granic. Tylko miłość stwarza i tylko na swe podobieństwo. Nie było takiego czasu, żeby nie było tam wszystkiego, co ona stworzyła. Ani też nie będzie nigdy takiego czasu, w którym cokolwiek, co ona stworzyła, będzie cierpieć z powodu straty. Boże Myśli są na wieki wieków dokładnie takie, jakie były i jakie są, niezmienione ani przez czas, ani potem, gdy czas się już dopełni.

Bożym Myślom jest dana wszelka moc, jaką ma ich własny Stwórca. Albowiem On chciałby dodawać do miłości poprzez jej powiększanie i rozprzestrzenianie. Zatem Jego Syn współuczestniczy w stwarzaniu i musi zatem współdzielić z Nim moc stwarzania. To, co Bóg chciał by było wiecznie Jednością, będzie wciąż Jednością nawet wtedy, kiedy czas się zakończy; nie będzie więc zmienione przez bieg czasu i pozostanie takim, jakim było, zanim początek czasu nastał.

Stworzenie jest przeciwieństwem wszystkich iluzji, ponieważ stworzenie jest prawdą. Stworzenie jest świętym Synem Boga, ponieważ w stworzeniu jest Jego Wola wypełniona pod każdym względem, czyniąc każdą jego część rezerwuarem całości. Jego jedność ma wieczną gwarancję nienaruszalności; jest ono na zawsze utrzymywane w Jego świętej Woli, poza wszelaką możliwością zranienia, oddzielenia, niedoskonałości i jakiegokolwiek splamienia jego bezgrzeszności.

Jesteśmy stworzeniem; jesteśmy Synami Boga. Wydajemy się być oddzieleni od siebie i nieświadomi naszej wiecznej z Nim jedności. Jednak poza wszystkimi naszymi wątpliwościami, poza wszystkimi lękami, wciąż skrywa się pewność. Albowiem miłość wciąż pozostaje z wszystkimi swymi Myślami, a jej pewność się w nich zawiera. Boża pamięć jest w naszych świętych umysłach, które znają swą jedność ze swym Stwórcą. Niechaj naszą funkcją będzie tylko to, by pozwolić tej pamięci powrócić, tylko to, by pozwolić Bożej Woli wypełnić się na ziemi, tylko to, by przywrócić zdrowie psychiczne naszemu umysłowi i byśmy byli tylko takimi, jakimi nas Bóg stworzył.

Nasz Ojciec woła do nas. Słyszymy Jego Głos i przebaczamy stworzeniu w Imię jego Stwórcy, Samej Świętości, Którego Świętość Jego Własne stworzenie współdzieli; Którego Świętość jest wciąż częścią nas.

Lekcja 321.

Ojcze, moja wolność jest w Samym Tobie.

Nie rozumiałem co uczyniło mnie wolnym, ani czym jest moja wolność, ani gdzie szukać, by ją odnaleźć. Ojcze, szukałem na próżno, aż usłyszałem Twój Głos, który mną pokierował. Teraz nie chciałbym już sam być własnym przewodnikiem. Albowiem ani sam nie zbudowałem, ani też nie rozumiałem drogi pozwalającej odnaleźć mą wolność. Ale ufam Tobie. Nigdy nie utracę Ciebie, Który obdarzyłeś mnie mą wolnością jako Swojego świętego Syna. Twój Głos mną kieruje, a droga do Ciebie jest dla mnie otwarta i wreszcie wyraźnie widoczna. Ojcze, moja wolność jest w Tobie samym. Ojcze, moją wolą jest powrócić do Ciebie.

Dziś przyjmujemy odpowiedzialność za ten świat, ręcząc, że będzie on uwolniony wraz z nami. Jak bardzo cieszy nas odnalezienie wolności, do której wiedzie pewna droga, przez naszego Ojca ustanowiona. I jak pewne jest zbawienie całego świata, gdy dowiadujemy się, że nasza wolność może być odnaleziona w samym Bogu.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help