Lekcja 250

Lekcja 250.

Listen to “LEKCJA 250 – Obym nie widzia艂 siebie ograniczonym.” on Spreaker.

Niechaj nie postrzegani w sobie ograniczen虂.

Niech ujrze台 dzis虂 Syna Boga i s虂wiadectwo jego chwa艂y. Niech nie pr贸buje台 przyciemniac虂 s虂wie台tego s虂wiat艂a, kt贸re jest w nim i postrzegac虂 jego si艂e台 jako pomniejszona台 i zredukowana台 do s艂abos虂ci; ani niech nie postrzegam w nim brak贸w, z powodu kt贸rych chcia艂bym atakowac虂 jego suwerennos虂c虂.

On jest Twoim Synem, m贸j Ojcze. A dzis虂 chcia艂bym ujrzec虂 jego 艂agodnos虂c虂 w miejsce mych iluzji. On jest taki jak ja i gdy widze台 jego, widze台 siebie. Dzis虂 chcia艂bym widziec虂 prawdziwie, z虈ebym w tym dniu m贸g艂 wreszcie sie台 z nim utoz虈samic虂.

4. Co to jest grzech ?

Grzech jest szalen虂stwem. Jest on s虂rodkiem, przez kt贸ry umys艂 jest kierowany w ob艂a台kany spos贸b i zmierza do tego, by iluzje zasta台pi艂y prawde台. A z powodu swego szalen虂stwa, widzi iluzje tam, gdzie powinna byc虂 prawda, i gdzie ona rzeczywis虂cie jest. Oczy cia艂a powsta艂y za sprawa台 grzechu, bo c贸z虈 takiego bezgrzeszni chcieliby nimi ogla台dac虂? Jakich widok贸w, dz虂wie台k贸w czy dotknie台c虂 potrzebuja台? Co chcieliby us艂yszec虂 lub po co chcieliby sie台gac虂? Co chcieliby swymi zmys艂ami odczuwac虂? Odczuwac虂 to znaczy nie wiedziec虂. A prawda moz虈e byc虂 wype艂niona tylko wiedza台 i niczym innym.

Cia艂o jest narze台dziem umys艂u wytworzonym w wyniku jego w艂asnych wysi艂k贸w by sie台 oszukiwac虂. Jego celem jest starac虂 sie台 cos虂 osia台gna台c虂. Jednak cel staran虂 moz虈e sie台 zmienic虂. I teraz cia艂o s艂uz虈y innemu celowi staran虂. To, czego ono poszukuje, jest teraz ustanowione przez cel, kt贸ry umys艂 przyja台艂 zamiast samooszukiwania sie台. Bowiem celem cia艂a moz虈e byc虂 zar贸wno prawda jak i k艂amstwa. Gdy jego celem nie be台dzie samooszukiwanie sie台, w贸wczas zmys艂y be台da台 w zamian szukac虂 s虂wiadk贸w tego, co jest prawdziwe.

Grzech jest domem wszelkich iluzji, kt贸re reprezentuja台 soba台 rzeczy wyobraz虈one, wyp艂ywaja台ce z nieprawdziwych mys虂li. Sa台 one 鈥瀌owodem” na to, z虈e to, co jest nierzeczywiste, jest prawdziwe. Grzech dowodzi, z虈e Boz虈y Syn jest z艂y; wiecznos虂c虂 musi miec虂 sw贸j koniec, a to, co ma wieczne z虈ycie, musi umrzec虂. A Sam B贸g utraci艂 Syna, kt贸rego kocha, co spowodowa艂o rozk艂ad jego pe艂ni; Jego Wola jest na zawsze przezwycie台z虈ona przez s虂mierc虂, mi艂os虂c虂 zg艂adzona przez nienawis虂c虂, a pokoju juz虈 wie台cej byc虂 nie moz虈e.

Sny szalen虂c贸w sa台 przeraz虈aja台ce, a grzech wydaje sie台 rzeczywis虂cie przeraz虈ac虂. A jednak to, co grzech postrzega, jest tylko dziecinna台 gra台. Syn Boga moz虈e sobie grac虂 w to, z虈e sta艂 sie台 cia艂em, polowac虂 na z艂o i wine台, maja台c tylko troche台 z虈ycia, kt贸re kon虂czy sie台 s虂miercia台. Ale przez ca艂y czas jego Ojciec opromienia go swym s虂wiat艂em i kocha go wieczna台 Mi艂os虂cia台, kt贸rej z虈adne pozory wcale nie moga台 zmienic虂.

Jak d艂ugo jeszcze, Synu Boga, be台dziesz utrzymywa艂 te台 gre台 w grzech? Czy nie nalez虈y od艂oz虈yc虂 na bok tych dziecie台cych zabawek o ostrych krawe台dziach? Kiedy najwczes虂niej be台dziesz got贸w by przybyc虂 do domu? Moz虈e dzis虂? Nie ma grzechu. Stworzenie jest niezmienione. Chcia艂bys虂 wcia台z虈 wstrzymywac虂 powr贸t do Nieba? Jak d艂ugo, s虂wie台ty Synu Boga, jak d艂ugo?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help