Lekcja 188

Lekcja 188.

Listen to “LEKCJA 188 – Poko虂j Boz虈y jas虂nieje teraz we mnie.” on Spreaker.

Pok贸j Boga jas虂nieje teraz we mnie.

Po co czeka膰 na Niebo? Ci, kt贸rzy szukaj膮 艣wiat艂a, maj膮 tylko przykryte swoje oczy. 艢wiat艂o jest w nich聽teraz. Os虂wiecenie jest tylko rozpoznaniem, a nie jaka台s虂 zmiana台. S虂wiat艂o nie pochodzi z tego s虂wiata, a ty, kt贸ry niesiesz to s虂wiat艂o w sobie, jestes虂 r贸wniez虈 tu obcy. To s虂wiat艂o przyby艂o wraz z toba台 z twego rodzinnego domu i pozosta艂o z toba台, bowiem jest to twoje w艂asne s虂wiat艂o. Jest ono jedyna台 rzecza台, kt贸ra台 przynosisz ze soba台 od Tego, Kto jest twym Z虂r贸d艂em. Ono ls虂ni w tobie, gdyz虈 os虂wietla tw贸j dom i prowadzi cie台 z powrotem tam, ska台d pochodzi i gdzie ty jestes虂 w domu.

To s虂wiat艂o nie moz虈e byc虂 utracone. Po co czekac虂 i odk艂adac虂 jego odnalezienie na przysz艂os虂c虂 lub wierzyc虂, z虈e zosta艂o juz虈 utracone lub tez虈, z虈e nigdy go tam nie by艂o? Moz虈na je tak 艂atwo ujrzec虂, z虈e argumenty dowodza台ce jego nieistnienia staja台 sie台 s虂mieszne. Kto moz虈e zaprzeczac虂 obecnos虂ci czegos虂, co widzi w sobie? Spojrzenie do w艂asnego wne台trza nie jest trudne, poniewaz虈 w ten spos贸b zaczyna sie台 wszelkie widzenie duchowe. Nie istnieje widok wytworzony przez sny lub pochodza台cy z prawdziwszego Z虂r贸d艂a, kt贸ry by nie by艂 tylko cieniem tego, co jest widziane poprzez to wewne台trzne, duchowe widzenie. Tam zaczyna sie台 postrzeganie i tam sie台 kon虂czy. Ono nie ma innego z虂r贸d艂a opr贸cz tego.

Pok贸j Boga promienieje teraz w tobie, a z twego serca promieniowanie to ogarnia ca艂y s虂wiat. Zatrzymuje sie台 na kaz虈dej z虈ywej istocie, by ja台 pies虂cic虂 i obdarzyc虂 b艂ogos艂awien虂stwem, kt贸re pozostaje na wieki wiek贸w. To, co przynosi pok贸j Boga, musi byc虂 wieczne. Usuwa on wszelkie ulotne i bezwartos虂ciowe mys虂li. Odm艂adza wszelkie zme台czone serca i rozs虂wietla wszelkie widzenie duchowe. Wszystkie jego dary sa台 dawane kaz虈demu i kaz虈dy jednoczy sie台 w podzie台kowaniach dla ciebie, kt贸ry dajesz i kt贸ry otrzyma艂es虂.

To promieniowanie, ta jasnos虂c虂 w twym umys虂le, przypomina temu s虂wiatu to, o czym zapomnia艂, a ten s虂wiat przywraca w贸wczas ta台 pamie台c虂 r贸wniez虈 tobie. Zbawienie promieniuje od ciebie darami ponad wszelka台 miare台, darami rozdawanymi i zwracanymi. Tobie, rozdawcy tych dar贸w, dzie台kuje Sam B贸g. I w Jego B艂ogos艂awien虂stwie to s虂wiat艂o w tobie s虂wieci jeszcze jas虂niej, powie台kszaja台c te dary, kt贸re masz do zaoferowania temu s虂wiatu.

Pok贸j Boga nigdy nie moz虈e byc虂 powstrzymany. Ten, kto rozpoznaje go w sobie, musi go dawac虂. A sposobem dawania pokoju Boga jest jego zrozumienie. Ten, kto go daje, przebacza, poniewaz虈 rozpozna艂 prawde台 w sobie. Pok贸j Boga jas虂nieje teraz w tobie i we wszystkim co z虈yje. W ciszy i spokoju jest powszechnie uznawany w ca艂ym wszechs虂wiecie. Albowiem to, co twoje wewne台trzne widzenie duchowe ogla台da, jest twym postrzeganiem wszechs虂wiata.

Usia台dz虂 w spokoju i zamknij oczy. Masz w sobie wystarczaja台ce s虂wiat艂o. Ono samo w sobie ma moc przekazania ci daru widzenia. Wy艂a台cz zewne台trzny s虂wiat i pozw贸l swoim mys虂lom pop艂yna台c虂 w kierunku pokoju wewne台trznego. One znaja台 droge台. Bowiem szczere mys虂li, nieskaz虈one przez sen o pozostaja台cych na zewna台trz ciebie rzeczach tego s虂wiata, staja台 sie台 s虂wie台tymi pos艂an虂cami Samego Boga.

Te mys虂li mys虂lisz wraz z Nim. One rozpoznaja台 sw贸j dom. I wskazuja台 ponad wszelka台 wa台tpliwos虂c虂 na swoje Z虂r贸d艂o, gdzie B贸g Ojciec i Syn sa台 Jednym. Os虂wietla je pok贸j Boga, ale musza台 one r贸wniez虈 pozostawac虂 w tobie, albowiem by艂y zrodzone w twym umys虂le, tak jak tw贸j umys艂 by艂 zrodzony w Boz虈ym Umys虂le. Prowadza台 cie台 z powrotem w strone台 pokoju, ska台d przyby艂y tylko po to, by przypomniec虂 ci, w jaki spos贸b masz tam powr贸cic虂.

Gdy ty odmawiasz s艂uchania, biora台 pod uwage台 G艂os twego Ojca. I namawiaja台 cie台 艂agodnie do przyje台cia Jego S艂owa, ze wzgle台du na to, czym jestes虂, zamiast przyjmowania fantazji i cieni. Przypominaja台 ci, z虈e jestes虂 wsp贸艂tw贸rca台 wszystkiego co z虈yje. Z tego powodu, tak jak pok贸j Boga s虂wieci w tobie, tak tez虈 musi s虂wiecic虂 i we wszystkim innym.

Dzis虂 c虂wiczymy przybliz虈anie sie台 do tego s虂wiat艂a. Naszym b艂a台dza台cym mys虂lom przywracamy zgodnos虂c虂 z wszystkimi mys虂lami, kt贸re wsp贸艂dzielimy z Bogiem. Nie pozwalamy im b艂a台dzic虂. Pozwolimy s虂wiat艂u, kt贸re jest w naszych umys艂ach, skierowac虂 je w strone台 ich domu. Zdradzilis虂my je, nakazuja台c im by odsta台pi艂y od nas. Ale teraz przywo艂ujemy je z powrotem i oczyszczamy je z dziwnych pragnien虂 i nieuporza台dkowanych z虈yczen虂. Przywracamy im s虂wie台tos虂c虂 ich dziedzictwa.

W ten spos贸b sa台 one naszym umys艂om zwr贸cone, a my potwierdzamy, z虈e pok贸j Boga wcia台z虈 w nas promienieje, a emanuja台c z nas, opromienia r贸wniez虈 wszystkie istoty z虈ywe, kt贸re wsp贸艂dziela台 nasze z虈ycie. Przebaczymy im wszystkim, odpuszczaja台c temu s虂wiatu wszystko, co mys虂lelis虂my, z虈e nam uczyni艂. Albowiem to my wytworzylis虂my ten s虂wiat takim, jakim chcielis虂my go miec虂. Teraz postanawiamy, by by艂 niewinny, bez grzechu i otwarty na zbawienie. I dajemy mu nasze zbawcze b艂ogos艂awien虂stwo, gdy m贸wimy:

Pok贸j Boga jas虂nieje teraz we mnie.

Niechaj wszystko wok贸艂 mnie ls虂ni w tym pokoju, a ja niechaj b艂ogos艂awie台 wszystko

s虂wiat艂em, kt贸re jest we mnie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help