Lekcja 171

Przegl膮d V
Listen to “LEKCJA 171 oraz WPROWADZENIE do POWT脫RZENIA V” on Spreaker.

Wste台p

Znowu dokonujemy przegla台du. Tym razem jestes虂my gotowi dac虂 z siebie wie台cej wysi艂ku i pos虂wie台cic虂 wie台cej czasu na to co podejmujemy. Rozpoznajemy, z虈e przygotowujemy sie台 do innej fazy rozumienia. Chcielibys虂my wykonac虂 ten krok w pe艂ni, abys虂my mogli kontynuowac虂 ten kurs z wie台ksza台 pewnos虂cia台, z wie台ksza台 szczeros虂cia台 i z wiara台 bardziej pewnie podtrzymywana台. Dotychczas nasze kroki nie by艂y niezachwiane i wa台tpliwos虂ci sprawia艂y, z虈e szlis虂my powoli i bardzo niepewnie po drodze wytyczonej przez ten kurs. Ale teraz przyspieszymy, poniewaz虈 mamy wie台ksza台 pewnos虂c虂 naszego celu.

Umocnij nasze stopy, nasz Ojcze. Pozw贸l zanikna台c虂 naszym wa台tpliwos虂ciom i wyciszyc虂 sie台 naszym s虂wie台tym umys艂om i przem贸w do nas. Nie mamy takich s艂贸w, kt贸re moglibys虂my Ci dac虂. Ale chcielibys虂my s艂uchac虂 Twojego S艂owa i uczynic虂 go naszym w艂asnym. Kieruj naszymi c虂wiczeniami tak, jak ojciec prowadzi ma艂e dziecko wzd艂uz虈 drogi, kt贸rej ono nie zna. Jednak idzie naprz贸d, pewne swego bezpieczen虂stwa, gdyz虈 jego ojciec je prowadzi.

W ten spos贸b powierzamy Tobie nasze c虂wiczenia. I jes虂li sie台 potkniemy, Ty nas podniesiesz. Jes虂li zapomnimy swej drogi, moz虈emy liczyc虂 na to, z虈e ja台 nam przypomnisz. Jes虂li zejdziemy z w艂as虂ciwej drogi, nie zapomnisz nas na nia台 z powrotem sprowadzic虂. Przyspiesz teraz nasze kroki, bys虂my mogli szybciej i pewniej poda台z虈ac虂 do Ciebie. A my przyjmiemy S艂owo, kt贸re nam zaproponujesz by zjednoczyc虂 nasze c虂wiczenia, gdy be台dziemy przegla台dac虂 mys虂li, kt贸re Ty nam da艂es虂.

Niz虈ej podana mys虂l jest ta台 mys虂la台, kt贸ra powinna poprzedzac虂 wszystkie mys虂li, kt贸re przegla台damy. Kaz虈da z nich tylko wyjas虂nia pewien aspekt tej mys虂li i sprawia, z虈e staje sie台 ona bardziej znacza台ca, bardziej osobista, bardziej prawdziwa i lepiej opisuja台ca s虂wie台ta台 Jaz虂n虂, kt贸ra台 wsp贸艂dzielimy i do kt贸rej ponownego poznania sie台 teraz przygotowujemy. Oto ta mys虂l:

B贸g jest tylko Mi艂o艣ci膮, a zatem ja te偶.

Ta Jaz虂n虂 zna tylko Mi艂os虂c虂. Ta Jaz虂n虂 jest tylko doskonale konsekwentna w swoim Mys虂leniu; zna Swojego Stw贸rce台, rozumie Siebie, jest doskona艂a w Swej Wiedzy i Swej Mi艂os虂ci i nigdy nie zmienia swojego doskona艂ego stanu jednos虂ci ze Swoim Ojcem i ze Soba台.

I w艂as虂nie to czeka na spotkanie z nami na kon虂cu tej podr贸z虈y. Kaz虈dy podje台ty przez nas krok przybliz虈a nas troche台 do tego kon虂ca. Ten przegla台d skr贸ci niezmiernie czas oczekiwania, jes虂li be台dziemy pamie台tac虂, z虈e to jest nasz cel i w miare台 jak dokonujemy tego przegla台du, zbliz虈amy sie台 do tego celu. Podnies虂my w g贸re台 nasze serca,

z prochu do z虈ycia, pamie台taja台c, z虈e to zosta艂o nam obiecane i z虈e przes艂aniem tego kursu jest otworzyc虂 nam droge台 do s虂wiat艂a i nauczyc虂 nas, krok po kroku, jak powr贸cic虂 do wiecznej Jaz虂ni, kt贸ra台 uwaz虈alis虂my za utracona台.

Podejmuje台 te台 podr贸z虈 z toba台. Albowiem wsp贸艂dziele台 twe wa台tpliwos虂ci i le台ki przez kr贸tki czas, abys虂 m贸g艂 przyjs虂c虂 do mnie, znaja台cego droge台, na kt贸rej wszystkie le台ki i wa台tpliwos虂ci sa台 przezwycie台z虈one. Idziemy razem. Musze台 wie台c rozumiec虂 niepewnos虂c虂 i b贸l, chociaz虈 wiem, z虈e nie maja台 one znaczenia. Jednak zbawca musi pozostawac虂 pos虂r贸d tych, kt贸rych naucza, widza台c to, co oni widza台, ale wcia台z虈 zachowuja台c w swym umys虂le spos贸b wyprowadzenia siebie stamta台d i poprowadzenia ta台 droga台 ciebie wraz z nim. Boz虈y Syn jest dop贸ty krzyz虈owany, az虈 wreszcie p贸jdziesz ta台 droga台 wraz ze mna台.

Moje zmartwychwstanie naste台puje ponownie za kaz虈dym razem, gdy prowadze台 jakiegos虂 brata bezpiecznie do miejsca, gdzie podr贸z虈 sie台 kon虂czy i zostaje zapomniana. Jestem odm艂odzony za kaz虈dym razem, gdy jakis虂 brat uczy sie台, z虈e jest spos贸b na nieszcze台s虂cie i b贸l. Jestem odrodzony za kaz虈dym razem, gdy umys艂 jakiegos虂 brata zwraca sie台 ku s虂wiat艂u w sobie i poszukuje mnie. O nikim nie zapomnia艂em. Pom贸z虈 mi teraz sprowadzic虂 cie台 z powrotem do miejsca gdzie ta podr贸z虈 sie台 zacze台艂a, abys虂 dokona艂 ze mna台 innego wyboru.

Uwolnij mnie gdy c虂wiczysz jeszcze raz mys虂li, kt贸re ci przynios艂em od Tego, Kto widzi twa台 wielka台 potrzebe台 i zna odpowiedz虂 jaka台 B贸g Mu da艂. Razem powtarzamy te mys虂li. Razem pos虂wie台camy im nasz czas i wysi艂ek. I razem be台dziemy ich nauczac虂 naszych braci. B贸g nie chcia艂by miec虂 niekompletnego Nieba. On czeka na ciebie tak jak i ja. Ja tez虈 jestem niekompletny bez twojej cze台s虂ci, kt贸ra jest we mnie. I w miare台 jak staje台 sie台 ca艂kowitym, idziemy razem do naszego pradawnego domu, przygotowanego dla nas zanim nasta艂 czas i utrzymywanego niezmienionym przez czas, nieskazitelnie czystego i bezpiecznego, kt贸ry takim pozostanie gdy wreszcie czas sie台 dope艂ni.

Niech ten przegla台d be台dzie zatem twym darem dla mnie. Albowiem ja sam tego potrzebuje台; tego, z虈e us艂yszysz s艂owa, kt贸re wypowiadam i przekaz虈esz je temu s虂wiatu. Jestes虂 moim g艂osem, moimi oczami, moimi stopami, moimi re台kami, poprzez kt贸re zbawiam ten s虂wiat. Jaz虂n虂, z kt贸rej wo艂am do ciebie, jest tylko twoja台 w艂asna台 Jaz虂nia台. Do Niego idziemy razem. Wez虂 za re台ke台 swego brata, poniewaz虈 nie idziemy ta台 droga台 samotnie. W nim ide台 z toba台, a ty ze mna台. Nasz Ojciec chce by Jego Syn by艂 z Nim w jednos虂ci. Czy zatem jest cos虂, co z虈yje, a co nie musi byc虂 w jednos虂ci z toba台?

Niech ten przegla台d stanie sie台 czasem w kt贸rym wsp贸艂dzielimy twoje nowe dos虂wiadczenie, jednak tak stare, jak czas, a nawet jeszcze starsze. S虂wie台te jest twoje Imie台. Twoja chwa艂a jest niepokalana na wieki. A twoje pe艂nia jest teraz ca艂kowita, tak jak ja台 ustanowi艂 B贸g. Jestes虂 Jego Synem, dope艂niaja台cym Jego rozprzestrzenianie swoim w艂asnym. Dzis虂 c虂wiczymy tylko staroz虈ytna台 prawde台, kt贸ra台 znalis虂my, zanim iluzja zacze台艂a ros虂cic虂 sobie prawo do tego s虂wiata. I przypominamy temu s虂wiatu, z虈e jest on wolny od wszelkich iluzji, za kaz虈dym razem, gdy m贸wimy:

B贸g jest tylko Mi艂o艣ci膮, a zatem ja te偶.

Ta台 mys虂la台 rozpoczynamy kaz虈dy dzien虂 naszego przegla台du. Ta台 mys虂la台 rozpoczynamy i kon虂czymy kaz虈da台 sesje台 c虂wiczeniowa台. I z ta台 mys虂la台 zasypiamy, aby znowu obudzic虂 sie台 z tymi s艂owami na ustach, witaja台c naste台pny dzien虂. Kaz虈da台 powtarzana台 dzis虂 idee台 otaczamy ta台 mys虂la台, zatrzymujemy te idee w naszych umys艂ach i przez ca艂y dzien虂 o nich pamie台tamy. I w ten spos贸b, kiedy skon虂czymy ten przegla台d, uznamy, z虈e s艂owa, kt贸re wypowiadamy, sa台 prawdziwe.

Jednak te s艂owa sa台 tylko pomoca台 i maja台 byc虂 uz虈yte na pocza台tku i na koniec sesji, a opr贸cz tego tylko wtedy, gdy istnieje potrzeba przypomnienia umys艂owi jego celu. Pok艂adamy wiare台 w dos虂wiadczenie, jakie wywo艂uje nasze c虂wiczenie, a nie w s虂rodki, jakich uz虈ywamy. Czekamy na to dos虂wiadczenie i uznajemy, z虈e przekonanie bierze sie台 tylko z niego. Uz虈ywamy s艂贸w i wielokrotnie pr贸bujemy wykroczyc虂 poza te s艂owa, by poja台c虂 ich znaczenie, kt贸re jest daleko poza dz虂wie台kami okres虂laja台cymi te s艂owa. Te dz虂wie台ki cichna台 i znikaja台, gdy zbliz虈amy sie台 do Z虂r贸d艂a ich znaczenia. W艂as虂nie tu odnajdujemy spoczynek.

Lekcja 171.

B贸g jest tylko Mi艂os虂cia台, a zatem ja tez虈.

(151) Wszystkie rzeczy sa台 echem G艂osu, kt贸ry przemawia w imieniu Boga. B贸g jest tylko Mi艂os虂cia台, a zatem ja tez虈.

(152) Moc decyzji nalez虈y do mnie. B贸g jest tylko Mi艂os虂cia台, a zatem ja tez虈.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help