Lekcja 160

Lekcja 160.

Listen to “LEKCJA 160 – Jestem w domu. Le台k jest tu obcy.” on Spreaker.

Jestem w domu. Strach jest tu obcy.

Strach jest czyms虂 obcym na drogach mi艂os虂ci. Gdy utoz虈samiasz sie台 ze strachem, stajesz sie台 obcym samemu sobie. A w ten spos贸b stajesz sie台 sobie nieznany. To, co jest twoja台 Jaz虂nia台, pozostaje obce dla tej cze台s虂ci ciebie, kt贸ra mys虂li, z虈e jest prawdziwa, ale r贸z虈ni sie台 od ciebie. Kto w takich okolicznos虂ciach m贸g艂by byc虂 zdrowy na umys虂le? Kto, jak nie szaleniec, m贸g艂by wierzyc虂, z虈e jest tym, czym nie jest i wydawac虂 osa台dy wymierzone przeciw samemu sobie?

Pos虂r贸d nas jest wie台c obcy, kt贸ry pochodzi z mys虂li tak odleg艂ej od prawdy, z虈e m贸wi zupe艂nie innym je台zykiem, spogla台daja台c na s虂wiat, kt贸rego prawda nie zna i uznaja台c za zrozumia艂e to, co prawda uwaz虈a za bezsensowne. Co dziwniejsze, on nie rozpoznaje do kogo przybywa, a jednak uwaz虈a, z虈e jest to jego dom, kt贸ry do niego nalez虈y, podczas gdy ten, kto jest w tym domu, jest teraz obcy. A jednak, jak 艂atwo by艂oby powiedziec虂, 鈥濼o jest m贸j dom. Do niego nalez虈e台 i go nie opuszcze台 tylko dlatego, z虈e jakis虂 szaleniec mi m贸wi, iz虈 musze台 to zrobic虂.”

Z jakiego powodu nie nalez虈a艂oby tego m贸wic虂? Co mog艂oby byc虂 tego przyczyna台, jak nie to, z虈e poprosi艂es虂 owego obcego by wszed艂 i zaja台艂 twoje miejsce i pozwoli艂es虂 mu byc虂 dla siebie obcym? Nikt nie pozwoli艂by siebie wyw艂aszczyc虂 tak niepotrzebnie, jes虂li by nie mys虂la艂, z虈e istnieje inny dom, bardziej zgodny z jego gustem.

Kto jest tym obcym? Czy jest to strach, z虈e nie nadajesz sie台 do domu, kt贸ry B贸g zapewni艂 Swemu Synowi? Czy to jest Jego W艂asny strach, stworzony na Jego podobien虂stwo? Czy jest to strach, kt贸ry dope艂nia mi艂os虂c虂 i jest dope艂niony przez mi艂os虂c虂? Z虈aden dom nie moz虈e byc虂 schronieniem zar贸wno dla mi艂os虂ci jak i dla strachu. One nie moga台 wsp贸艂istniec虂. Jes虂li ty jestes虂 prawdziwy, w贸wczas strach musi byc虂 iluzja台. A jes虂li strach jest prawdziwy, w贸wczas ty w og贸le nie istniejesz.

Jak prosto, zatem, ta kwestia jest rozwia台zana. Ten, kto sie台 boi, tylko wypar艂 sie台 siebie i powiedzia艂, 鈥濲estem tu obcy. Zatem opuszcze台 m贸j dom i przejde台 do innego, bardziej do mnie podobnego, niz虈 ja sam i dam mu wszystko, co mys虂la艂em, z虈e do mnie nalez虈a艂o.” Teraz jest on z koniecznos虂ci skazany na wygnanie, nie wiedza台c kim jest, be台da台c niepewnym wszystkiego, opr贸cz tego, z虈e nie jest soba台 i z虈e odm贸wiono mu jego domu.

Czego on obecnie szuka? Co moz虈e znalez虂c虂? Be台da台c obcym wobec samego siebie, nie moz虈e odnalez虂c虂 swego domu, gdziekolwiek by nie spojrza艂, poniewaz虈 uczyni艂 sw贸j powr贸t niemoz虈liwym. Zgubi艂 swa台 droge台 i nie odnajdzie jej, chyba, z虈e cud go wyszuka i pokaz虈e mu, z虈e nie jest on teraz obcy. Cud nasta台pi. Albowiem w jego domu pozostaje jego Jaz虂n虂. Ona nie prosi艂a by wszed艂 tam obcy i nie przyjmowa艂a z虈adnej obcej mys虂li za Swoja台. I Ona wezwie Swoja台 W艂asnos虂c虂 do siebie, rozpoznaja台c, co do Niej nalez虈y.

Kim jest ten obcy? Czy nie jest on tym, kt贸rego twoja Jaz虂n虂 nie wzywa? Nie jestes虂 w stanie teraz rozpoznac虂 tego obcego w sobie, poniewaz虈 przydzieli艂es虂 mu miejsce, kt贸re sie台 tobie nalez虈y. Jednak twoja Jaz虂n虂 jest tak pewna Swojej W艂asnos虂ci, jak B贸g jest pewien Swojego Syna. On nie moz虈e sie台 pogubic虂 w tym, co stworzy艂. Jest wie台c pewny w kwestii tego co do Niego nalez虈y. Pomie台dzy Jego wiedze台 i rzeczywistos虂c虂 Jego Syna nie moz虈e byc虂 wprowadzony z虈aden obcy. On nie zna obcych. Jest pewny Swego Syna.

Boska pewnos虂c虂 jest wystarczaja台ca. Ten, kogo On zna jako Swego Syna, przynalez虈y do miejsca, kt贸re On ustali艂 dla Swego Syna na zawsze. Odpowiedzia艂 tobie, kt贸ry pytasz, 鈥濳im jest ten obcy?” S艂uchaj Jego G艂osu, kt贸ry ciebie zapewnia, spokojnie i pewnie, z虈e nie jestes虂 obcym dla swojego Ojca, ani tw贸j Stw贸rca nie jest obcy dla ciebie. Kogo B贸g z艂a台czy艂, ten pozostaje na zawsze w jednos虂ci, w domu wraz z Nim, nie be台da台c dla Niego obcym.

Dzis虂 sk艂adamy podzie台kowania za to, z虈e przyby艂 Chrystus, by poszukiwac虂 na tym s虂wiecie tego, co nalez虈y do Niego. Jego widzenie nie postrzega obcych, ale widzi tych, kt贸rzy sa台 Jego w艂asnos虂cia台 i z rados虂cia台 sie台 z nimi jednoczy. Oni widza台 Go jako obcego, poniewaz虈 nie rozpoznaja台 siebie. Jednak gdy Go witaja台, w贸wczas sobie przypominaja台. I On ich wtedy prowadzi 艂agodnie do domu, gdzie jest ich miejsce.

Chrystus naprawde台 o nikim nie zapomina. Przeciwnie, przypomina ci o kaz虈dym, z虈eby tw贸j dom m贸g艂 byc虂 w pe艂ni doskona艂y, tak jak zosta艂 ustanowiony. On ciebie nie zapomnia艂. Ale ty nie przypomnisz Go sobie, dop贸ki nie be台dziesz patrzy艂 na wszystko tak jak On. Kto wypiera sie台 swego brata, Jego sie台 wypiera i w ten spos贸b odmawia przyje台cia daru widzenia, dzie台ki kt贸remu moz虈e wyraz虂nie rozpoznac虂 swoja台 Jaz虂n虂, przypomina sobie sw贸j dom i nadchodzi zbawienie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help