Lekcja 158

Lekcja 158.

Listen to “LEKCJA 158 – Dzis虂 ucze台 sie台 dawac虂 tak, jak otrzymuje台.” on Spreaker.

Dzis虂 ucze台 sie台 dawac虂 gdy dostaje台.

Co zosta艂o ci dane? Wiedza, z虈e jestes虂 umys艂em w Umys虂le, umys艂em ca艂kowicie i na zawsze bezgrzesznym, w pe艂ni nieustraszonym, poniewaz虈 zosta艂es虂 stworzony z mi艂os虂ci. R贸wniez虈 i to, z虈e nie opus虂ci艂es虂 swego Z虂r贸d艂a, pozostaja台c takim, jakim zosta艂es虂 stworzony. To zosta艂o ci dane jako wiedza, kt贸rej nie moz虈esz utracic虂. Zosta艂a ona dana r贸wniez虈 wszystkiemu co z虈yje, poniewaz虈 z虈ycie istnieje tylko dzie台ki tej wiedzy.

Wszystko to otrzyma艂es虂. Kaz虈dy, kto we台druje po tym s虂wiecie, te台 wiedze台 otrzyma艂. To nie jest tego rodzaju wiedza, kt贸ra台 moz虈esz dawac虂, poniewaz虈 jest ona dawana przy stworzeniu. Takiej wiedzy nie moz虈na sie台 nauczyc虂. Czego zatem masz dzis虂 nauczyc虂 sie台 dawac虂? Nasza wczorajsza lekcja odwo艂ywa艂a sie台 do tematu, kt贸ry by艂 juz虈 wczes虂niej poruszany w Teks虂cie. Dos虂wiadczenie nie moz虈e byc虂 wsp贸艂dzielone bezpos虂rednio, w spos贸b, w jaki jest to moz虈liwe przy duchowym widzeniu. Objawienie, z虈e Ojciec i Syn sa台 jednym, pojawi sie台 z czasem w kaz虈dym umys虂le. Jednak ten czas jest okres虂lony przez sam umys艂, a nie w wyniku nauczania.

Ten czas jest juz虈 ustanowiony. Wydaje sie台 on byc虂 ca艂kiem przypadkowy. Jednak nikt nie moz虈e zrobic虂 nawet jednego kroku na swej drodze, kt贸ry by by艂 podje台ty przypadkowo. Ten ktos虂 juz虈 go podja台艂, chociaz虈 go聽jeszcze nie rozpocza台艂. Albowiem czas tylko wydaje sie台 biec w jednym kierunku. W rzeczywistos虂ci podejmujemy podr贸z虈, kt贸ra juz虈 jest zakon虂czona. Mimo to wydaje sie台 ona miec虂 przysz艂os虂c虂, wcia台z虈 dla nas nieznana台.

Czas to jest sztuczka, kuglarstwo, olbrzymia iluzja, w kt贸rej postacie przybywaja台 i poruszaja台 sie台 jak gdyby za pomoca台 magii. Jednak za tymi pozorami kryje sie台 niezmienny plan. Ten scenariusz jest juz虈 napisany. Kiedy dos虂wiadczenie dobiega kon虂ca, pojawia sie台 u ciebie zwa台tpienie. Albowiem widzimy te台 podr贸z虈 tylko z miejsca, w kt贸rym sie台 skon虂czy艂a, wspominaja台c ja台, wyobraz虈aja台c sobie, z虈e odbywamy ja台 jeszcze raz; przegla台daja台c w umys虂le to, co juz虈 przemine台艂o.

Nauczyciel nie daje dos虂wiadczenia, poniewaz虈 sie台 go przedtem nie uczy艂. Ono zosta艂o mu ods艂onie台te w wyznaczonym dla niego czasie. Ale widzenie duchowe jest darem. Moz虈e on wie台c je dawac虂 bezpos虂rednio, poniewaz虈 wiedza Chrystusa nie jest utracona, gdyz虈 zdolnos虂c虂 do takiego widzenia jest wcia台z虈 w Jego posiadaniu i moz虈e On swa台 wizje台 dawac虂 kaz虈demu, kto o nia台 prosi. Wola Ojca i Jego Wola sa台 po艂a台czone w wiedzy. Jednak Duch S虂wie台ty jest tez虈 zdolny do postrzegania takiej wizji, gdyz虈 Umys艂 Chrystusa r贸wniez虈 ja台 widzi.

Tu w艂as虂nie, w tej wizji, jest po艂a台czenie tego s虂wiata wa台tpliwos虂ci i cieni uczynione przez to, co nieuchwytne. Tu jest spokojne miejsce wewna台trz tego s虂wiata uczynione s虂wie台tym przez przebaczenie i przez mi艂os虂c虂. Tu sa台 pogodzone wszelkie sprzecznos虂ci, poniewaz虈 tu podr贸z虈 sie台 kon虂czy. Jest tam tylko dos虂wiadczenie niewyuczone, nienauczane i niewidzialne. Wykracza ono poza nasz cel, poniewaz虈 wykracza poza to, co ma byc虂 osia台gnie台te. Dla nas waz虈ne jest widzenie Chrystusowe. To moz虈emy osia台gna台c虂.

Widzenie Chrystusowe podlega tylko jednemu prawu. Ono nie przygla台da sie台 cia艂u i nie bierze go za Syna, kt贸rego B贸g stworzy艂. Widzi ono s虂wiat艂o poza cia艂em; jest to idea poza moz虈liwos虂cia台 nauczania, czystos虂c虂 niezbrudzona b艂e台dami, z虈a艂osnymi pomy艂kami i przeraz虈aja台cymi mys虂lami o winie pochodza台cymi ze sn贸w o grzechu. Ono nie widzi oddzielenia. Przygla台da sie台 kaz虈demu, w kaz虈dych okolicznos虂ciach, wszystkim przypadkom i wydarzeniom, bez najmniejszego zaciemnienia s虂wiat艂a, kt贸re widzi.

Tego moz虈na nauczac虂; duchowe widzenie musi byc虂 nauczane przez wszystkich, kt贸rzy chcieliby je osia台gna台c虂. Wymaga to jedynie rozpoznania, z虈e ten s虂wiat nie moz虈e dac虂 niczego, co mog艂oby byc虂 chociaz虈 s艂abo por贸wnywalne z wartos虂cia台 widzenia duchowego; nie moz虈e tez虈 ustanowic虂 celu, kt贸ry by nie znikna台艂, gdy postrzeganie odbywa sie台 za pomoca台 takiego widzenia. A ty dzis虂 daj to: Nikogo nie postrzegaj jako cia艂o. Pozdr贸w kaz虈dego j ako Syna Boga, kt贸rym j est, wiedza台c, z虈e j est on j ednym z toba台 w s虂wie台tos虂ci.

W ten spos贸b zostaja台 mu przebaczone jego grzechy, bowiem widzenie duchowe Chrystusa ma moc anulowania ich wszystkich. Przestaja台 istniec虂 dzie台ki Jego przebaczeniu. Niezauwaz虈one przez Jedynego po prostu znikaja台, poniewaz虈 wizja s虂wie台tos虂ci, kt贸ra znajduje sie台 poza nimi, przybywa by zaja台c虂 ich miejsce. Nie jest waz虈ne jaka台 forme台 przybiera艂y, jak ogromne sie台 wydawa艂y, ani kto wydawa艂 sie台 byc虂 przez nie zraniony. Ich juz虈 wie台cej nie ma. I wszystkie skutki, kt贸re wydawa艂y te grzechy sie台 miec虂, znikne台艂y wraz z nimi, na zawsze zniweczone, nigdy juz虈 nie wyste台puja台c.

Tak wie台c uczysz sie台 dawac虂, gdy dostajesz. I w ten spos贸b wzrok Chrystusa spoczywa r贸wniez虈 na tobie. Ta lekcja nie jest trudna do nauczenia, j es虂li pamie台tasz, z虈e w twym bracie widzisz tylko siebie. Jes虂li on ma byc虂 zgubiony przez grzech, to ty r贸wniez虈 musisz byc虂 zgubiony; jes虂li widzisz w nim s虂wiat艂o, to przebaczasz sobie w艂asne grzechy. Kaz虈dy brat, kt贸rego dzis虂 spotkasz, dostarcza ci kolejnej szansy, bys虂 pozwoli艂 os虂wiecac虂 sie台 przez wizje台 Chrystusa i oferuje ci pok贸j Boga.

Jest nieistotne kiedy przychodzi objawienie, poniewaz虈 ono nie nalez虈y do czasu. Jednak czas ma wcia台z虈 jeden dar do zaoferowania, w kt贸rym prawdziwa wiedza jest odzwierciedlana w spos贸b tak dok艂adny, z虈e jej odbicie wsp贸艂dzieli jej niewidzialna台 s虂wie台tos虂c虂; jej podobien虂stwo ls虂ni jej nies虂miertelna台 mi艂os虂cia台. Dzis虂 c虂wiczymy widzenie poprzez oczy Chrystusa. I dzie台ki s虂wie台tym darom, kt贸re dajemy, Chrystus kieruje sw贸j wzrok r贸wniez虈 na nas.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help