Lekcja 154

Lekcja 154.

Listen to “LEKCJA 154 – Jestem pos虂ro虂d duszpasterzy Boz虈ych.” on Spreaker.

Jestem jednym z pomocnik贸w Boga.

Nie ba台dz虂my dzis虂 ani aroganccy, ani fa艂szywie skromni. Zostawilis虂my za soba台 takie g艂upoty. Nie moz虈emy siebie osa台dzac虂, ani nie potrzebujemy tego robic虂. To sa台 tylko pr贸by powstrzymywania sie台 od decyzji i op贸z虂niania zaangaz虈owania sie台 w nasza台 funkcje台. Nie jest nasza台 rola台 oceniac虂 nasza台 wartos虂c虂, nie moz虈emy tez虈 wiedziec虂, jaka rola jest dla nas najlepsza; tego, co moz虈emy zrobic虂 w obre台bie wie台kszego planu, tez虈 nie moz虈emy wiedziec虂 w ca艂os虂ci. Nasza rola jest obsadzona w Niebie, a nie w piekle, a to, co mys虂limy, z虈e jest nasza台 s艂abos虂cia台, moz虈e byc虂 nasza台 si艂a台; natomiast to, w co wierzymy, z虈e jest nasza台 si艂a台, jest cze台sto arogancja台.

Jakakolwiek wyznaczona ci rola mog艂a by byc虂, by艂a ona wybrana przez G艂os przemawiaja台cy w imieniu Boga, Kt贸rego funkcja台 jest r贸wniez虈 m贸wic虂 w twoim imieniu. Widza台c dok艂adnie wszystkie twe si艂y takimi, jakimi sa台 i r贸wnie s虂wiadomy tego, gdzie moga台 byc虂 najlepiej zastosowane, po co, wzgle台dem kogo i kiedy, wybiera On twoja台 role台 dla ciebie i akceptuje ja台. Nie dzia艂a bez twej w艂asnej zgody. Ale nie da sie台 oszukac虂 w kwestii tego, czym jestes虂 i s艂ucha tylko Swego G艂osu w tobie.

Dzie台ki Jego zdolnos虂ci do s艂uchania G艂osu, kt贸ry jest Jego W艂asnym G艂osem, stajesz sie台 nareszcie s虂wiadomy tego, z虈e w tobie jest tylko jeden G艂os. I ten jeden G艂os wyznacza twoja台 funkcje台 i przekazuje ja台 tobie, daja台c ci si艂e台 do jej zrozumienia, do czynienia tego, co ona wymaga od ciebie i do osia台gnie台cia sukcesu we wszystkim, co jest z nia台 zwia台zane. B贸g po艂a台czy艂 sie台 w tym ze Swoim Synem i w ten spos贸b Jego Syn staje sie台 Jego pos艂an虂cem jednos虂ci z Nim.

To jest to po艂a台czenie Ojca z Synem, poprzez G艂os, kt贸ry m贸wi w imieniu Boga i kt贸ry oddziela zbawienie od tego s虂wiata. To w艂as虂nie ten G艂os m贸wi o prawach, kt贸rych ten s虂wiat nie s艂ucha; obiecuje zbawienie od wszelkiego grzechu i zniesienie poczucia winy w umys虂le, kt贸ry B贸g stworzy艂 bezgrzesznym. Teraz ten umys艂 staje sie台 znowu s虂wiadomy swego Stw贸rcy i Jego trwa艂ego zjednoczenia z nim. W ten spos贸b jego Jaz虂n虂 jest jedyna台 rzeczywistos虂cia台, w kt贸rej jego wola i Wola Boz虈a sa台 po艂a台czone.

Pos艂aniec nie pisze wiadomos虂ci, kt贸ra台 dostarcza. Nie poddaje w wa台tpliwos虂c虂 s艂usznos虂ci jej wys艂ania, ani tez虈 nie pyta tego, kto ja台 wysy艂a, dlaczego wybra艂 takich a nie innych odbiorc贸w. Wystarczy, z虈e pos艂aniec przyjmie ta台 wiadomos虂c虂, dostarczy ja台 tym, dla kt贸rych jest przeznaczona i w ten spos贸b wype艂ni swa台 role台 dore台czyciela. Jes虂li jednak okres虂la on jaka powinna byc虂 ta wiadomos虂c虂, lub jaki jest jej cel, lub tez虈 gdzie powinna byc虂 dostarczona, w贸wczas zawodzi w wype艂nianiu swej roli, jako dore台czyciela S艂owa.

Nie istnieje zasadnicza r贸z虈nica roli Niebian虂skich pos艂an虂c贸w, kt贸ra by ich jakos虂 wyodre台bnia艂a od tych, kt贸rych ten s虂wiat wyznacza. Wiadomos虂ci, kt贸re oni dostarczaja台, sa台 w pierwszej kolejnos虂ci dla nich przeznaczone. I gdy tylko potrafia台 je przyja台c虂 dla siebie, staja台 sie台 zdolni przekazywac虂 je dalej i dostarczac虂 je wsze台dzie, gdzie mia艂y byc虂 dostarczone. Podobnie jak ziemscy pos艂an虂cy, oni nie tworza台 wiadomos虂ci, kt贸re przynosza台, ale staja台 sie台 ich pierwszymi odbiorcami, w najprawdziwszym sensie, przyjmuja台c je, aby przygotowac虂 sie台 do ich dawania.

Ziemscy pos艂an虂cy wype艂niaja台 swa台 role台 przez dostarczanie wszystkich wiadomos虂ci. Pos艂an虂cy Boga wype艂niaja台 swa台 role台 przez przyje台cie Jego przes艂ania dla siebie i pokazanie, z虈e rozumieja台 to przes艂anie poprzez rozdawanie go innym. Nie wybieraja台 r贸l, kt贸re nie zosta艂y im przydzielone przez Boski autorytet. A w ten spos贸b odnosza台 korzys虂c虂 z kaz虈dej przekazanej wiadomos虂ci.

Czy chcia艂bys虂 otrzymywac虂 wiadomos虂ci od Boga? Albowiem w ten spos贸b rzeczywis虂cie stajesz sie台 jego pos艂an虂cem. Jestes虂 wyznaczony nim teraz. A jednak czekasz z przekazaniem wiadomos虂ci, kt贸re odebra艂es虂. A w ten spos贸b nie wiesz, z虈e one sa台 przeznaczone dla ciebie i nie rozpoznajesz ich. Nikt nie moz虈e przyja台c虂 i zrozumiec虂, z虈e przyja台艂, dop贸ki nie daje. Albowiem przyje台cie tego, co odebra艂, polega na dawaniu.

Ty, kt贸ry jestes虂 teraz pos艂an虂cem Boga, odbierz Jego przes艂ania. Jest to bowiem cze台s虂c虂 wyznaczonej dla ciebie roli. B贸g nie zawi贸d艂 cie台 w proponowaniu tego, czego potrzebujesz ani nie zosta艂o to niezaakceptowane. Jednak inna cze台s虂c虂 wyznaczonego ci zadania ma byc虂 jeszcze zrealizowana. Ten, kto odebra艂 w twoim imieniu przes艂ania od Boga, chcia艂by, abys虂 ty r贸wniez虈 je odebra艂. Albowiem w ten spos贸b utoz虈samiasz sie台 z Nim i domagasz sie台 tego, co jest twoje.

W艂as虂nie to po艂a台czenie podejmujemy sie台 dzis虂 rozpoznac虂. Nie be台dziemy usi艂owac虂 utrzymywac虂 naszych umys艂贸w poza Tym, Kt贸ry m贸wi w naszym imieniu, poniewaz虈 s艂uchaja台c Go, s艂uchamy naszego g艂osu. On sam moz虈e m贸wic虂 do nas i w naszym imieniu, do艂a台czaja台c sie台 do jednego G艂osu tych, kt贸rzy dostaja台 i przekazuja台 S艂owo Boz虈e; tych, kt贸rzy daja台 i otrzymuja台 to, co jest Jego Wola台.

C虂wiczymy dzis虂 dawanie Mu tego, czego by chcia艂 bys虂my Mu dali, abys虂my mogli rozpoznac虂 Jego dary dla nas. On potrzebuje naszego g艂osu, by m贸g艂 m贸wic虂 poprzez nas. On potrzebuje naszych ra台k, by trzyma艂y Jego przes艂ania i zanios艂y je tym, dla kt贸rych je przeznaczy艂. Potrzebuje tez虈 naszych st贸p, by przenios艂y nas tam, gdzie On chce, by tym, co czekaja台 w ne台dzy, to przes艂anie zosta艂o wreszcie dostarczone. I potrzebuje naszej woli zjednoczonej z Jego W艂asna台 Wola台, abys虂my mogli naprawde台 odebrac虂 dary, kt贸re On daje.

Nauczmy sie台 dzis虂 tylko tej lekcji: Nie rozpoznamy tego, co otrzymalis虂my, dop贸ki tego nie damy. S艂ysza艂es虂 juz虈 to setki razy na setki sposob贸w, a jednak wcia台z虈 brak ci wiary w to. Ale jest pewne, z虈e dop贸ki nie dasz temu wiary, otrzymasz tysia台c cud贸w, a potem jeszcze jeden tysia台c, lecz nie be台dziesz wiedzia艂, z虈e Sam B贸g nie pozbawi艂 cie台 z虈adnego daru i masz juz虈 je wszystkie; ani nie odm贸wi艂 najmniejszego b艂ogos艂awien虂stwa Swojemu Synowi. Ale co moz虈e to dla ciebie znaczyc虂, dop贸ki nie utoz虈samisz sie台 z Nim i tym, co jest Jego W艂asnos虂cia台?

Nasza lekcja na dzis虂 jest wyraz虈ona naste台puja台co:

Jestem jednym z pomocnik贸w Boga i jestem wdzie台czny, z虈e dysponuje台 s虂rodkami, poprzez kt贸re moge台 rozpoznac虂, iz虈 jestem wolny.

Ten s虂wiat oddala sie台 od nas w miare台, jak rozjas虂niamy swe umys艂y i us虂wiadamiamy sobie, z虈e te s虂wie台te s艂owa sa台 prawdziwe. One sa台 przes艂aniem skierowanym dzis虂 do nas przez naszego Stw贸rce台. Teraz聽pokazujemy, jak zmieni艂y one nasze zdanie o nas samych i w sprawie tego, co jest nasza台 funkcja台. Albowiem gdy okaz虈emy, z虈e nie akceptujemy woli, kt贸rej nie wsp贸艂dzielimy, nasze liczne dary od naszego Stw贸rcy natychmiast pojawia台 sie台 w zasie台gu naszego wzroku i poczujemy je w naszych d艂oniach, rozpoznaja台c w ten spos贸b, z虈e je otrzymalis虂my.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help