Lekcja 139

Lekcja 139.

Listen to “LEKCJA 139ÔÇĘ – Przyjm─Ö dla siebie Pojednanie. ÔÇĘ” on Spreaker.

Przyjme╠Ę dla siebie Pojednanie.

Tu kon╠ücza╠Ę sie╠Ę wszelkie nasze wybory. Bowiem tu podejmujemy decyzje╠Ę zaakceptowania siebie takimi, jakimi nas stworzy┼é B├│g. A czym jest wyb├│r, jak nie niepewnos╠ücia╠Ę tego, czym jestes╠ümy? Nie ma wa╠Ętpliwos╠üci, kt├│ra by nie by┼éa tu zakorzeniona. Nie ma pytania, kt├│re nie by┼éoby odzwierciedleniem tego jednego. Nie ma konfliktu, kt├│ry by nie pocia╠Ęga┼é za soba╠Ę tego jednego, prostego pytania, ÔÇ×Czym jestem?”

Jednak, kto m├│g┼éby zadawac╠ü to pytanie, jak nie ten, kto odm├│wi┼é uznania samego siebie? Tylko odmowa zaakceptowania samego siebie mog┼éaby sprawic╠ü, z╠çe to pytanie mog┼éoby sie╠Ę wydawac╠ü szczere. Jedyna╠Ę rzecza╠Ę, kt├│ra moz╠çe byc╠ü na pewno znana kaz╠çdej z╠çyja╠Ęcej istocie, jest to, czym ona jest. Z tego jednego, zakotwiczonego w pewnos╠üci punktu odniesienia, spogla╠Ęda ona na inne istoty jak na cos╠ü tak pewnego, jak ona sama.

Niepewnos╠üc╠ü w kwestii tego, czym musisz byc╠ü, jest samooszukiwaniem sie╠Ę na skale╠Ę tak ogromna╠Ę, z╠çe jej rozmiary cie╠Ęz╠çko sobie wyobrazic╠ü. Byc╠ü z╠çywym i nie znac╠ü siebie oznacza wiare╠Ę, z╠çe jest sie╠Ę naprawde╠Ę niez╠çywym. Albowiem czym jest z╠çycie, jak nie byciem soba╠Ę i kto zamiast ciebie moz╠çe byc╠ü z╠çywym? Kto jest tym wa╠Ętpia╠Ęcym? Czym jest to, w co on wa╠Ętpi? Kogo pyta? Kto moz╠çe mu odpowiedziec╠ü?

On jedynie stwierdza, z╠çe nie jest soba╠Ę, a zatem, be╠Ęda╠Ęc czyms╠ü innym, staje sie╠Ę tym, kt├│ry zadaje pytanie, czym to cos╠ü jest. Jednak nie m├│g┼éby nigdy byc╠ü w og├│le z╠çywy, jes╠üli by nie zna┼é odpowiedzi. Jes╠üli pyta, jak gdyby jej nie zna┼é, to tylko pokazuje, z╠çe nie chce byc╠ü tym, czym jest. Przyja╠Ę┼é to, poniewaz╠ç z╠çyje; jednak osa╠Ędzi┼é to, odm├│wi┼é temu wartos╠üci i zadecydowa┼é, z╠çe nie zna tej jedynej pewnos╠üci, przez kt├│ra╠Ę z╠çyje.

W ten spos├│b staje sie╠Ę niepewny swego z╠çycia, gdyz╠ç zaprzeczy┼é temu, czym ono jest. To w┼éas╠ünie z powodu tego zaprzeczenia potrzebujesz Pojednania. Twe zaprzeczenie nic nie zmieni┼éo w tym, czym jestes╠ü. Ale podzieli┼ées╠ü sw├│j umys┼é na dwie cze╠Ęs╠üci, z kt├│rych jedna zna prawde╠Ę, a druga jej nie zna. Jestes╠ü soba╠Ę. Nie ma co do tego wa╠Ętpliwos╠üci. A jednak ty w to wa╠Ętpisz. Ale nie pytasz, kt├│ra cze╠Ęs╠üc╠ü ciebie moz╠çe wa╠Ętpic╠ü w siebie. Tego pytania naprawde╠Ę nie moz╠çe zadac╠ü z╠çadna cze╠Ęs╠üc╠ü ciebie. Albowiem pyta tego, kto zna odpowiedz╠ü. Gdyby by┼éa cze╠Ęs╠ücia╠Ę ciebie, wtedy pewnos╠üc╠ü by┼éaby niemoz╠çliwa.

Pojednanie naprawia ta╠Ę dziwna╠Ę mys╠ül, z╠çe moz╠çliwe jest wa╠Ętpic╠ü w siebie i byc╠ü niepewnym czym sie╠Ę naprawde╠Ę jest. Jednak jest to pytanie stawiane powszechnie przez ten s╠üwiat. O czym to s╠üwiadczy, opr├│cz tego, z╠çe ten s╠üwiat jest szalony? Po co wsp├│┼éuczestniczyc╠ü w jego szalen╠üstwie, poprzez smutne przekonanie, z╠çe to, co na tym s╠üwiecie powszechne, musi byc╠ü prawdziwe?

Nic, w co ten s╠üwiat wierzy, nie jest prawdziwe. Jest on miejscem, kt├│rego celem jest byc╠ü domem, w kt├│rym ci, kt├│rzy twierdza╠Ę, z╠çe siebie nie znaja╠Ę, moga╠Ę nan╠ü przybyc╠ü, by poddawac╠ü w wa╠Ętpliwos╠üc╠ü to, czym sa╠Ę. I be╠Ęda╠Ę tu wcia╠Ęz╠ç przychodzic╠ü, az╠ç przyjdzie czas, z╠çe zaakceptuja╠Ę Pojednanie i dowiedza╠Ę sie╠Ę, z╠çe nie jest moz╠çliwe,┬áby wa╠Ętpic╠ü w siebie i nie byc╠ü s╠üwiadomym tego, czym sie╠Ę jest.

To, czym jestes╠ü, jest pewne, dlatego moz╠çesz byc╠ü tylko proszony o akceptacje╠Ę tego faktu. Jest to ustanowione na zawsze w s╠üwie╠Ętym Umys╠üle Boga i w twoim w┼éasnym. Jest to tak niewa╠Ętpliwe i nie do zakwestionowania, z╠çe jes╠üli pytasz, czym jestes╠ü, to dowodzi tylko twej wiary w sprzecznos╠üc╠ü, iz╠ç nie wiesz, czego nie moz╠çesz nie wiedziec╠ü. Czy moz╠çe byc╠ü pytaniem lub stwierdzeniem cos╠ü, co samo sobie w tym stwierdzeniu zaprzecza? Nie pozw├│lmy naszym s╠üwie╠Ętym umys┼éom zajmowac╠ü sie╠Ę takimi bezsensownymi spekulacjami.

Mamy na tym s╠üwiecie misje╠Ę do wype┼énienia. Nie przybylis╠ümy tu po to, by umacniac╠ü szalen╠üstwo, w kt├│re kiedys╠ü wierzylis╠ümy. Nie zapomnijmy celu, kt├│ry przyje╠Ęlis╠ümy. Jednak nie przybylis╠ümy tu tylko po to, by zyskac╠ü dla siebie swe w┼éasne szcze╠Ęs╠ücie, ale po cos╠ü znacznie wie╠Ęcej. Nasza akceptacja tego, czym jestes╠ümy, og┼éasza to, czym kaz╠çdy musi byc╠ü wraz z nami. Nie moz╠çesz zawies╠üc╠ü swych braci, bo w przeciwnym razie zawiedziesz sam siebie. Patrz na nich z mi┼éos╠ücia╠Ę, aby mogli poznac╠ü, z╠çe oni sa╠Ę cze╠Ęs╠ücia╠Ę ciebie, a ty jestes╠ü cze╠Ęs╠ücia╠Ę ich.

Tego w┼éas╠ünie naucza Pojednanie i pokazuje, z╠çe Jednos╠üc╠ü Boz╠çego Syna jest nienaruszona przez jego przekonanie, z╠çe nie wie czym jest. Dzis╠ü przyjmij Pojednanie, nie by zmieniac╠ü rzeczywistos╠üc╠ü, lecz by zaakceptowac╠ü prawde╠Ę o sobie i is╠üc╠ü z rados╠ücia╠Ę swoja╠Ę droga╠Ę, w bezkresnej Mi┼éos╠üci Boga. Tylko o to jestes╠ümy dzis╠ü proszeni. Tylko to dzis╠ü be╠Ędziemy dzis╠ü czynic╠ü.

Dzis╠ü dla wykonania naszego zadania pos╠üwie╠Ęcimy pie╠Ęc╠ü minut rano i wieczorem. Zaczniemy od tego przegla╠Ędu na temat naszej misji:

Przyjmę dla siebie Pojednanie, bowiem pozostaję takim, jakim mnie Bóg stworzył.

Nie utracilis╠ümy wiedzy, w kt├│ra╠Ę nas B├│g wyposaz╠çy┼é, gdy stworzy┼é nas na Swoje podobien╠üstwo. Moz╠çemy ja╠Ę przypomniec╠ü kaz╠çdemu, poniewaz╠ç w stworzeniu wszystkie umys┼éy sa╠Ę zjednoczone. I w naszej pamie╠Ęci jest przypomnienie, jak drodzy sa╠Ę nam nasi bracia w prawdzie, jak wielka╠Ę cze╠Ęs╠ücia╠Ę nas jest kaz╠çdy umys┼é, jak wierne sa╠Ę nam zawsze te umys┼éy i jak Mi┼éos╠üc╠ü naszego Ojca je wszystkie w sobie mies╠üci.

W podzie╠Ęce za ca┼ée stworzenie, w Imie╠Ę jego Stw├│rcy i Jego Jednos╠üci z wszystkimi przejawami stworzenia, co godzine╠Ę powtarzamy dzis╠ü nasze oddanie sie╠Ę naszej sprawie, odk┼éadaja╠Ęc na bok wszystkie mys╠üli, kt├│re by nas rozprasza┼éy i oddala┼éy od naszego s╠üwie╠Ętego celu. Przez kilka minut niech tw├│j umys┼é sie╠Ę oczys╠üci z wszelkiej g┼éupiej paje╠Ęczyny, kt├│ra╠Ę ten s╠üwiat chcia┼éby snuc╠ü wok├│┼é s╠üwie╠Ętego Syna Boga. I poznaj s┼éaba╠Ę wytrzyma┼éos╠üc╠ü sieci, kt├│ra wydaje sie╠Ę trzymac╠ü wiedze╠Ę o tobie samym z dala od twej s╠üwiadomos╠üci, gdy m├│wisz:

Przyjmę dla siebie Pojednanie, bowiem pozostaję takim, jakim mnie Bóg stworzył.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help