Lekcja 121

Lekcja 121.

Listen to “LEKCJA 121 – Wybaczenie to klucz do szcze台s虂cia.” on Spreaker.

Przebaczenie jest kluczem do szcze台s虂cia.

Tu jest odpowiedz虂 na twe poszukiwania pokoju. Tu jest klucz do zrozumienia sensu w s虂wiecie, kt贸ry wydaje sie台 nie miec虂 sensu. Tu jest spos贸b na bezpieczen虂stwo pos虂r贸d pozornych niebezpieczen虂stw, kt贸re wydaja台 sie台 grozic虂 ci na kaz虈dym kroku, wnosza台c niepewnos虂c虂 do twej nadziei, z虈e kiedykolwiek odnajdziesz cisze台 i spok贸j. Tu jest odpowiedz虂 na wszystkie pytania; tu nareszcie jest zagwarantowany koniec wszelkiej niepewnos虂ci.

Umys艂, kt贸ry nie przebacza, jest pe艂en le台ku i nie ma w nim miejsca na mi艂os虂c虂, gdzie mog艂aby w pokoju聽rozchylic虂 swe skrzyd艂a i wzbic虂 sie台 ponad zgie艂k tego s虂wiata. Umys艂, kt贸ry nie przebacza, jest smutny, nie maja台c nadziei na wytchnienie i uwolnienie od b贸lu. Cierpi i mieszka w ne台dzy, rozgla台da sie台 wok贸艂 w ciemnos虂ci i choc虂 nic nie widzi, jest pewien, z虈e czai sie台 tam niebezpieczen虂stwo.

Umys艂, kt贸ry nie przebacza, jest rozdarty wa台tpliwos虂ciami, zagubiony i zdezorientowany w kwestii tego czym jest i wprowadzony w b艂a台d w odniesieniu do wszystkiego co widzi; jest pe艂en obaw i z艂y, jest s艂aby chociaz虈 sie台 przechwala, boi sie台 is虂c虂 naprz贸d, boi sie台 zatrzymac虂, boi sie台 przebudzic虂 lub udac虂 sie台 na spoczynek, obawia sie台 kaz虈dego dz虂wie台ku, ale jeszcze bardziej boi sie台 ciszy; przeraz虈aja台 go ciemnos虂ci, jednak jest jeszcze bardziej przeraz虈ony, gdy pojawia sie台 s虂wiat艂o. C贸z虈 moz虈e postrzegac虂 umys艂, kt贸ry nie przebacza, jak nie w艂asne pote台pienie? C贸z虈 moz虈e on ujrzec虂 pr贸cz dowodu, z虈e wszystkie jego grzechy sa台 prawdziwe?

Umys艂, kt贸ry nie przebacza, nie widzi pomy艂ek, lecz tylko grzechy. Przygla台da sie台 s虂wiatu niewidza台cymi oczyma i krzyczy, gdy widzi swoje w艂asne projekcje, szykuja台ce sie台 do ataku na jego ne台dzna台 parodie台 z虈ycia. Chce z虈yc虂, jednak z虈a艂uje, z虈e nie jest martwy. Chce przebaczenia, jednak nie ma nan虂 nadziei. Chce uciec, jednak nie ma gdzie, bo wsze台dzie widzi grzesznos虂c虂.

Nieprzebaczaja台cy umys艂 jest zrozpaczony, bez perspektyw na przysz艂os虂c虂, kt贸ra nie moz虈e mu nic zaoferowac虂, opr贸cz jeszcze wie台kszej rozpaczy. Ponadto uwaz虈a on, z虈e jego opinia na temat tego s虂wiata jest nieodwo艂alna, nie zdaja台c sobie sprawy z tego, z虈e sam skaza艂 sie台 na ta台 rozpacz. Taki umys艂 mys虂li, z虈e ten s虂wiat nie moz虈e sie台 zmienic虂, poniewaz虈 to, co widzi, s虂wiadczy o tym, z虈e jego osa台d jest prawid艂owy. Nie pyta, poniewaz虈 mys虂li, z虈e wie. Niczego nie kwestionuje, gdyz虈 mys虂li, z虈e ma racje台.

Przebaczenie jest czyms虂 nabytym, czyms虂, co trzeba najpierw posia台s虂c虂. Nie jest ono w艂as虂ciwe dla umys艂u, kt贸ry nie moz虈e grzeszyc虂. Tak jak idea grzechu jest czyms虂, czego siebie nauczy艂es虂, tak samo musisz sie台 nauczyc虂 przebaczenia, ale od Nauczyciela innego niz虈 ty sam, Kt贸ry reprezentuje ta台 druga台 Jaz虂n虂 w tobie. Dzie台ki Niemu nauczysz sie台 jak przebaczyc虂 jaz虂ni, kt贸ra台, jak sa台dzisz, wytworzy艂es虂 i jak doprowadzic虂 do jej zniknie台cia. W ten spos贸b przywracasz sw贸j umys艂 do stanu bycia w jednos虂ci z Tym, Kto jest twoja台 Jaz虂nia台 i Kto nie moz虈e grzeszyc虂.

Kaz虈dy nieprzebaczaja台cy umys艂 jest dla ciebie okazja台 do nauczenia twojego w艂asnego umys艂u, jak ma sobie przebaczyc虂. Kaz虈dy taki umys艂 oczekuje, z虈e uwolnisz go od piek艂a i zwraca sie台 do ciebie b艂agaja台c o Niebo tu i teraz. Nie ma on z虈adnej nadziei, lecz ty stajesz sie台 jego nadzieja台. A be台da台c jego nadzieja台, stajesz sie台 nadzieja台 sam dla siebie. Umys艂, kt贸ry nie przebacza, musi sie台 nauczyc虂 poprzez twoje przebaczenie, z虈e zosta艂 zbawiony od piek艂a. A ty, gdy be台dziesz nauczac虂 zbawienia, sam be台dziesz sie台 go uczyc虂. Jednak ca艂e twe nauczanie i uczenie sie台 nie be台dzie pochodzic虂 od ciebie, ale od Nauczyciela, Kt贸ry by艂 tobie dany, by ci wskazac虂 droge台.

Dzis虂 uczymy sie台 przebaczac虂. Jes虂li tylko starczy ci che台ci, moz虈esz dzis虂 wzia台c虂 klucz do szcze台s虂cia i uz虈yc虂 go dla siebie. Pos虂wie台cimy dziesie台c虂 minut rano i dziesie台c虂 wieczorem aby nauczyc虂 sie台, jak udzielac虂 przebaczenia, a takz虈e jak przyjmowac虂 przebaczenie.

Nieprzebaczaja台cy umys艂 nie wierzy, z虈e dawanie i otrzymywanie sa台 tym samym. Jednak spr贸bujemy sie台 dzis虂 nauczyc虂, z虈e one stanowia台 jednos虂c虂, poprzez przebaczenie komus虂, kogo uwaz虈asz za wroga i komus虂, kogo uwaz虈asz za przyjaciela. A gdy nauczysz sie台 postrzegac虂 ich jako stanowia台cych jednos虂c虂, rozszerzymy te台 lekcje台 tak, by obje台艂a ciebie i wtedy be台dziesz m贸g艂 sie台 przekonac虂, z虈e poprzez ich uwolnienie ty zostaniesz uwolniony.

Rozpocznij d艂uz虈sze c虂wiczenia mys虂la台c o kims虂, kogo nie lubisz, kto wydaje sie台 irytowac虂 ciebie, kto wywo艂uje w tobie z虈al gdy go spotykasz, kim gardzisz, lub kogo tylko pr贸bujesz nie zauwaz虈ac虂. Nie ma znaczenia, jaka台 forme台 przyjmie twoja z艂os虂c虂. Prawdopodobnie juz虈 go wybra艂es虂. On sie台 do tego be台dzie nadawa艂.

Teraz zamknij swoje oczy, ujrzyj go oczami wyobraz虂ni i przyjrzyj mu sie台 przez chwile台. Pr贸buj dostrzec gdzies虂 w nim jakies虂 s虂wiat艂o; ma艂y promyk, kt贸rego nigdy nie zauwaz虈y艂es虂. Pr贸buj odnalez虂c虂 jaka台s虂 ma艂a台 jasna台 iskierke台 po艂yskuja台ca台 w jego brzydkim wizerunku. Patrz na ten obraz, dop贸ki nie zobaczysz gdzies虂 w nim jakiegos虂 s虂wiat艂a, a naste台pnie staraj sie台 powie台kszyc虂 to s虂wiat艂o, az虈 go w ca艂os虂ci obejmie i sprawi, z虈e ten wizerunek stanie sie台 pie台kny i dobry.

Przyjrzyj sie台 tej zmienionej percepcji przez chwile台 i zwr贸c虂 sw贸j umys艂 ku temu, kogo nazywasz przyjacielem. Staraj sie台 przenies虂c虂 na niego to s虂wiat艂o, kt贸rego uczy艂es虂 sie台 widziec虂 w twym by艂ym 鈥瀢rogu”. Postrzegaj go teraz jako kogos虂 wie台cej niz虈 twego przyjaciela, poniewaz虈 w tym s虂wietle jego s虂wie台tos虂c虂 pokazuje聽ci twego zbawce台, zbawionego i zbawiaja台cego, uzdrowionego i ca艂kowitego.

Naste台pnie niech on zaoferuje ci to s虂wiat艂o, kt贸re w nim widzisz i niech tw贸j 鈥瀢r贸g” i przyjaciel zjednocza台 sie台, b艂ogos艂awia台c cie台 za to, co im da艂es虂. Teraz stanowisz z nimi jednos虂c虂, a oni z toba台. Teraz przebaczy艂es虂 samemu sobie. Nie zapomnij przez ca艂y dzien虂 roli jaka台 odgrywa przebaczenie w przynoszeniu szcze台s虂cia kaz虈demu nieprzebaczaja台cemu umys艂owi 艂a台cznie z twoim. Co godzine台 powiedz sobie:

Przebaczenie jest kluczem do szcze台s虂cia. Przebudze台 sie台 ze snu, w kt贸rym jestem s虂miertelny, omylny i grzeszny, a wtedy be台de台 wiedzia艂, z虈e jestem doskona艂ym Synem Boga.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Help